Wildplassen

Door Susanne Lehmann

Bericht van de auteur: in deze column gebruik ik de termen mannen en vrouwen en mannentoilet en vrouwentoilet. Ik heb deze keuze gemaakt om de leesbaarheid van de column te waarborgen. Eigenlijk kan in dit stuk overal waar ‘mannen’ staat ‘mensen met een penis’ worden gelezen en overal waar ‘vrouwen’ staat ‘mensen met een vagina’ worden gelezen, aangezien bij het plassen slechts deze specifieke genitaliën van belang zijn.

Geerte Piening kreeg een boete van 140 euro voor wildplassen, maar vocht die aan bij de kantonrechter. Volgens haar zijn er nou eenmaal veel te weinig openbare plekken om te plassen voor vrouwen, vooral ’s nachts. Zo stelde zij dat er 35 plasgelegenheden zijn voor mannen in het centrum van Amsterdam, tegenover 3 toiletten waar vrouwen hun behoefte kunnen doen.

De rechter gaf haar geen gelijk en ze moet alsnog de boete betalen. Aan de ene kant kan ik goed begrijpen waarom de rechter deze boete niet zomaar kan kwijtschelden. Wildplassen is nou eenmaal strafbaar en daar zijn een aantal goede redenen voor. Urine ruikt niet bepaald lekker en kan geuroverlast veroorzaken in de binnenstad. Bovendien, als er tegen een gevel van een gebouw wordt geplast, kan dat schade veroorzaken aan het gebouw doordat urine de gevel kan beschadigen. Dit geldt echter voornamelijk voor mannen lijkt mij: wildplassen op zich is al een uitdaging voor vrouwen, laat staan als je dat tegen een gevel zou willen proberen te doen. Ook heeft het verbod op wildplassen in de bebouwde kom waarschijnlijk te maken met het openbaar tonen van genitaliën, hoewel een zogenaamd ‘plaskruis’ voor mannen weinig verhullend is. Het is natuurlijk een onomstotelijk feit dat vrouwen erg weinig mogelijkheden hebben om (’s nachts) hun behoefte te doen, maar als de rechter Geerte in het gelijk had gesteld, zou hij een precedent mogelijk maken op basis waarvan alle vrouwen hun wildplasboetes in het vervolg met succes kunnen aanvechten. Tot zover mijn begrip voor de uitspraak.

Het was Geerte ook niet per se te doen om het kwijtschelden van de boete, ze wilde hiermee vooral aandacht vragen voor de ongelijke situatie tussen mannen en vrouwen wat betreft plassen; iets dat toch wel een levensbehoefte genoemd zou kunnen worden. Dat is in ieder geval zeker gelukt. Chapeau Geerte! Mijn dank – naar ik vermoed namens menigeen met een vagina  – dat je deze zaak aan de kaak hebt gesteld.

Wat ik echter niet begrijp aan de rechtszaak, is een aantal andere uitspraken. Bijvoorbeeld, het argument van de officier van justitie, die plassen gelijk stelde aan afval weggooien: als er geen prullenbak in de buurt is, gooi je toch ook niet zomaar je afval op straat? Het verschil is dat je afval net zo lang bij je kan houden totdat je thuis of bij een afvalbak bent, met plas is dat toch wel wat anders. Op een gegeven moment is de nood zo hoog, dat je geen andere optie meer hebt dan je blaas te legen. Misschien dat hij niet bekend is met dit probleem, omdat hij als man genoeg mogelijkheden heeft om te plassen en nooit het gevoel van hoge nood heeft hoeven meemaken. Vrouwen zijn hier over het algemeen heel goed mee bekend. Naast dat vrouwen om verschillende redenen al relatief grotere kans hebben op blaasontstekingen, wordt deze kans vergroot doordat zij regelmatig hun plas lang op moeten houden.

Verder meende de rechter dat Geerte bij hoge nood wel op een urinoir had kunnen plassen. Uit deze opmerking blijkt zijn totale onwetendheid over het vrouwelijk lichaam. Hoe zou dat dan moeten werken? Om de absurditeit van deze uitspraak aan te tonen, is een facebook pagina aangemaakt genaamd ‘Urinoirplassen voor vrouwen’, een evenement dat zaterdag zal plaatsvinden op het Leidseplein in Amsterdam. Alom wordt de fysieke mogelijkheid van deze optie in twijfel getrokken. Ook wat betreft fatsoen – het niet in het openbaar tonen van genitaliën – is plassen op een urinoir geen oplossing voor vrouwen.

Vrouwen die op een urinoir plassen: hoe dan?
Dit artikel van VICE besteedt aandacht aan deze vraag, net als het onderstaande filmpje van Editie NL.

 

Wat naar mijn idee echter het meest wonderbaarlijke argument van de rechter was, is dat mannen nou eenmaal vaker wildplassen dan vrouwen en er daarom meer urinoirs zijn. Blijkbaar leverden wildplassende mannen zo veel overlast op dat er wel urinoirs geplaatst móésten worden door de gemeente. Dus, voor het veelvuldig overtreden van deze wet, zijn mannen beloond door openbare plekken te krijgen om hun blaas te legen! Als we die logica volgen, zouden we, in plaats van met zijn allen zaterdag te proberen om als vrouwen op een urinoir te plassen, allemaal gezamenlijk moeten gaan wildplassen! Alleen als wildplassende vrouwen een groot genoeg probleem vormen, zouden gemeentes waarschijnlijk pas gemotiveerd worden om meer openbare toiletten (of misschien een soort vrouwenurinoirs) te verzorgen. Erg jammer dat dit bijna de enige manier lijkt te zijn om daadwerkelijk verandering tot stand te brengen…