On gender, diversity, and feminism
“We’re queer, we’re here, get used to it” is de slogan van de 50-jarige homobeweging die de eerste versie van het Qtopia Queer Arts Festival op bijna 20 locaties voortzet door middel van onder andere exposities, performances en film. Het Nijmeegse festival brengt twee diffuse termen bijeen – queer en kunst – met als doel meer awareness en acceptatie te generen over dat wat anders is, zo vertelde Yette Rohde afgelopen zondag in haar kunstatelier.
Voor de zomervakantie reisden een stuk of 50 studenten uit Nijmegen af naar de `Mars voor Onderwijs’. Ze ontmoetten studenten uit verschillende steden en met ruim vijfhonderd demonstranten liepen we langs de grachten van Amsterdam.
Maar wat was hun standpunt eigenlijk? Een van de deelnemers neemt je mee in een gedachte-experiment.
Terwijl er voor mannen ‘s nachts in de bebouwde kom genoeg urinoirs zijn zodat zij niet hoeven wild te plassen, is dat voor vrouwen wel anders. Geerte Piening vocht haar wildplasboete om deze reden zonder succes aan. Hoe zouden we gemeentes wél kunnen aanzetten meer voorzieningen te verzorgen?
Marijke Naezer combineert wetenschap graag met activisme, zoals in haar college voor de Universiteit van Nederland, getiteld “Waarom is een jongen een player en een meisje juist een slet?”.
Kiezen voor parttime werk? Prima. Vervolgens feminisme afserveren als enkel iets voor carrièretijgers? Absurd!
Een column die pleit voor normalisering van het vet. Dik zijn, daar hoeft niemand iets van te vinden.
With the rise of the internet came the dawn of self-discovery, and I learned of people who did not conform to the gender binary. Still, they – we – are very much caught between a rock and a hard place. To conform, and to live our lives according to who we truly are.
Filmrecensie Hidden Figures (2016) door Ranah Baptist.
Raffia 