On gender, diversity, and feminism
In de zeventiende en achttiende eeuw werden honderdduizenden jonge jongens gecastreerd, zodat ze op volwassen leeftijd de hoge noten van de sopraanstem konden blijven zingen. De castratie was alles behalve ongevaarlijk en zorgde voor veel bijwerkingen. De castraten hadden vervolgens een bijzondere rol in de samenleving wat betreft gender en seksualiteit.
Iedereen heeft wel een voorbeeld, een rolmodel of iemand waarmee hij of zij zich identificeert. Zo zijn de vrouwen zich inzetten voor emancipatie tijdens de Tweede Feministische Golf in Nederland, zoals Marga Klompé, Catharina Halkes, Neelie Kroes, Joke Smit en Hedy D’Ancona, waarschijnlijk een voorbeeld voor velen. Maar hadden deze vrouwen eigenlijk zelf ook rolmodellen?
Wilhelmina van Hasselt-Mundt had een belangrijke rol in de protestantse zending op Sulawesi – toenmalig Celebes -, zeker voor een vrouw. Een van de tactieken van de zending was het ‘vrijkopen’ en heropvoeden van slavenkinderen. Door de Utrechtsche Zendingsvereeniging (UZV) werd Van Hasselt-Mundt ook wel ‘Moeder van Papoewa’ genoemd. Maar kon zij zichzelf ook vinden in een moederrol of had zij andere motieven?
In dit artikel neemt Margot Maas de correspondentie van Anna Maria Van Schurman onder de loep, om te laten zien hoe zij zich als vrouw begaf in de mannenwereld van de wetenschappelijke gemeenschap in de 17e eeuw.
Marijke Naezer combineert wetenschap graag met activisme, zoals in haar college voor de Universiteit van Nederland, getiteld “Waarom is een jongen een player en een meisje juist een slet?”.
In this cultural theory analysis, Hermens, Melis, Plaat & Wieringa address the ‘intra-action’ of elements that in convergence can cause Toxic Shock Syndrome
Which types of characters populate the fictional society of Dutch literature? When thinking about literature in terms of demographics, questions arise with regards to the literary representation of certain social groups. Why are certain professions for characters in recent Dutch novels so popular? And what does that say about the potential emancipatory and progressive powers of literature?
Als beeldend kunstenaar en genderactivist plaatst Julius Thissen vraagtekens bij (gender)identiteit, onder andere door zich te richten op het thema ‘toxic masculinity’, oftewel giftige mannelijkheid.
In een poging om onder de schoolplicht van meisjes uit te komen, die een onderdeel was van het Nederlands koloniaal ‘reddingsplan’, kleedde de Marind-anim bevolking ‘kivasoms’ (meisjes van 4 tot 13 jaar) in klederdracht van ‘wahoekoes’ (jonge vrouwen van 14 tot 17 jaar) tijdens de opening van de kampongschool in Wambi, Nieuw-Guinea, in 1923.
Nieuwe ontmoetingsgelegenheid voor biseksuelen in Nijmegen gaat onzichtbaarheid en marginalisering tegen.
Kiezen voor parttime werk? Prima. Vervolgens feminisme afserveren als enkel iets voor carrièretijgers? Absurd!
Een column die pleit voor normalisering van het vet. Dik zijn, daar hoeft niemand iets van te vinden.
Raffia 